Σύνδεση

Όνομα χρήστη *
Κωδικός *
Απομνημόνευση
Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

 

Όλοι έχουμε ακούσει για τις ελεύθερες ρίζες, το οξειδωτικό στρες,  τις δραστικές μορφές οξυγόνου, τα αντιοξειδωτικά και την αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού. Τί είναι όμως όλα αυτά και πώς σχετίζονται με την υγεία μας;

Θα ξεκινήσω εξηγώντας τι είναι οι δραστικές μορφές οξυγόνου (Reactive Oxygen Species, ROS). Οι δραστικές μορφές οξυγόνου είναι χημικά μόρια τα οποία δημιουργούνται στον οργανισμό μας μέσα από τις διάφορες βιοχημικές διαδικασίες. Χωρίζονται σε τέσσερεις κατηγορίες: 1) ελεύθερες ρίζες όπως ρίζα υδροξυλίου -ΟΗ, 2)ιόντα, 3)συνδυασμός ελεύθερων ριζών και ιόντων 4) μόρια όπως το υπεροξείδιο του οξυγόνου. Οι ελεύθερες ρίζες είναι η πιο ασταθής και δραστική μορφή από τα παραπάνω και ακριβώς επειδή είναι πολύ δραστικά καταστρέφουν τα παρακείμενα μόρια με αποτέλεσμα να ξεκινά μια αλυσίδα αντιδράσεων και να καταστρέφονται οι κυτταρικές δομές και επιφέροντας επιπτώσεις για την υγεία μας που μακροπρόθεσμα προκαλούν εως και σοβαρές παθήσεις. Κάποια από τα παραπάνω μπορούν επίσης να μετατραπούν σε ελεύθερες ρίζες με διάφορες αντιδράσεις και να οδηγήσουν σε περαιτέρω συσσώρευση ελεύθερων ριζών. Η συνολική δράση τους είναι να επιδρούν πάνω στο DNA και να καταστρέφουν σημαντικές δομές του μεταβάλλοντας την έκφραση γονιδίων.

Ο οργανισμός από μόνος του έχει αντιοξειδωτική ικανότητα και μπορεί σε μεγάλο βαθμό να αντιμετωπίσει την δράση των μορίων. Όταν όμως ο αριθμός τους ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια τότε έχουμε οξειδωτικό στρες και απόπτωση των κυττάρων δλδ θάνατο των κυττάρων. Σε αυτή την κατάσταση οδηγούμαστε είτε από την αυξημένη παραγωγή ROS είτε από την μειωμένη αντιοξειδωτική εφεδρεία του οργανισμού όπως του μηχανισμού της ανηγμένης και οξειδωμένης γλουταθειόνης. Οι ROS προκαλούν υπεροξειδωτική βλάβη των λιπιδίων, πρωτεϊνών και του DNA, οδηγώντας στην εμφάνιση καρκίνου, πρόωρης γήρανσης και εκφυλιστικών νοσημάτων. Οι επιπτώσεις εξαρτώνται από την έκταση της οξειδωτικής βλάβης.

Πιθανολογείται πως παίζει σημαντικό ρόλο σε νευροεκφυλιστικές νόσους συμπεριλαμβανομένων αυτών του Alzheimer, του Parkinson και του Huntington. Το οξειδωτικό στρες πιστεύεται επίσης ότι σχετίζεται με καρδιαγγειακές παθήσεις, καθώς η οξείδωση των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL) στο αγγειακό ενδοθήλιο είναι προάγγελος της δημιουργίας αθηρωματικών πλακών. Είναι ακόμα γνωστός ο ρόλος του στον τραυματισμό κάποιου ιστού που εμφανίζεται μετά από επαναιμάτωση κατόπιν υποξίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η αποκατάσταση της ροής του οξυγόνου, παρ’ όλη την αναγκαιότητά της για την επιβίωση του ιστού, οδηγεί στο σχηματισμό ROS. Ο καπνός του τσιγάρου, με τα διάφορα εποξείδια και υπεροξείδια που περιέχει, καθώς και η εισπνοή ανόργανων σωματιδίων όπως η άσβεστος προκαλούν οξειδωτική βλάβη των πνευμόνων. Έχει διαπιστωθεί πως το οξειδωτικό στρες εμπλέκεται και στην εμφάνιση πολλών άλλων ασθενειών, όπως δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, μυοκαρδιακών βλαβών, σχιζοφρένειας, διπολικής διαταραχής και συνδρόμου εύθραυστου Χ χρωμοσώματος. Τέλος, το οξειδωτικό στρες φαίνεται ότι κρύβεται πίσω από το σύνδρομο της χρόνιας κοπώσεως.

Επειδή τίποτα δεν έχει μόνο αρνητικές επιδράσεις ο παραπάνω μηχανισμός έχει λειτουργικότητα. Το οξειδωτικό στρες με μικρή διάρκεια και όχι παρατεταμένου χρόνου φαίνεται να ενισχύει την προστασία του οργανισμού απέναντι στην γήρανση αλλά και σε παθήσεις καθώς διατηρείται σε εγρήγορση.

Οι ROS δημιουργούνται όταν: υπάρχει υπερβολική έκθεση σε τοξικές ουσίες (κάπνισμα, αλκοόλ, κακή διατροφή, υπερβολική κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών και ζάχαρης), παρατεταμένοι παραγωγή στεροειδών, παρατεταμένη έκθεση σε συντηρητικά τροφών και χημικές ουσίες ξένες προς τον οργανισμό μας, κατά την παρατεταμένη ανοσολογική απάντηση, κατά την έκθεση σε ακτινοβολία (υπερβολική έκθεση στον ήλιο και στην επιβλαβή ακτινοβολία), κατά την αυξημένη παραγωγή ενέργεια (υπερβολική κατανάλωση τροφής θερμίδων και λιπαρών ) και κατά την αυτοξειδωση διάφορων ουσιών.

Για την πρόληψη, λοιπόν, των παραπάνω ασθενειών καλό είναι να κάνετε έναν έλεγχο της αντιοξειδωτικής σας ικανότητας. Ο έλεγχος γίνεται με έναν πολύ απλό και σύντομο τρόπο. Γίνεται λήψη αίματος από τριχοειδή αγγεία (τσίμπημα στο δάχτυλο του χεριού) πραγματοποιείται η ανάλυση του και ελέγχεται η αντιοξειδωτική σας ικανότητα. Μόλις τα αποτελέσματα είναι έτοιμα αναγνωρίζουμε αν η αντιοξειδωτική σας ικανότητα είναι μειωμένη τότε σχεδιάζουμε τον τρόπο δράσης (διατροφή και πιθανή λήψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων). Επανελέγχουμε μετά από δυο μήνες για την εποπτεία των αποτελέσμάτων.

 

Καλό είναι λίγο πριν φύγετε διακοπές και εκτεθείτε στον αγαπημένο μας ήλιο να φροντίσετε να είστε οπλισμένοι ώστε ο οργανισμός να είναι θωρακισμένος από κάθε επιβαρυντικό παράγοντα.

Η κατανάλωση διατροφής πλούσια σε φρουκτόζη έχει αυξητικές τάσεις και φαίνεται να σχετίζεται με την προδιάθεση για παχυσαρκία και ανάπτυξη καρδιομεταβολικών ασθενειών. Η ερεύνα που πραγματοποιήθηκε είχε σκοπό να καθορίσει το ποσοστό κατά το οποίο μια διατροφή πλούσια σε φρουκτόζη επηρεάζει την ανάπτυξη του εμβρύου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τι επιπτώσεις έχει στην ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου και την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων στην μετέπειτα ζωή. 

 

H μελέτη σχεδιάστηκε ώστε από το σύνολο των 20 υποκείμενων πειραματόζωων στα μεν 10 να χορηγηθεί διάλυμα φρουκτόζης πυκνότητας 10% και στα δε 10 να δίνεται νερό ως το μόνο πόσιμο ρευστό από την 1η ημέρα εγκυμοσύνης μέχρι και τον τοκετό. Τα νεογνά μετά τον απογαλακτισμό ξεκίνησαν κανονική διατροφή μέχρι το πρώτο έτος ζωής. Μόλις φτάσανε σε αυτή την ηλικία μετρήσαμε το ποσοστό σπλαχνικού λιπώδους ιστού, το ποσοστό διήθησης λίπους στο ήπαρ με τη χρήση αξονικού τομογράφου και την πίεση αίματος με CODA. Έγινε δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη και μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις ινσουλίνης στο αίμα. Επίσης μετρήθηκαν στον ορό οι συγκεντρώσεις γλυκόζης, ινσουλίνης, τριγλυκεριδίων, ολικής χοληστερόλης, λεπτίνης (ορμόνη ρύθμισης όρεξης και μεταβολισμού) και αντιπονεκτίνης. Μετρήθηκαν και οι τιμές της ινσουλίνης νηστείας σύμφωνα με συγκεκριμένο μοντέλο. 

Από αυτή την έρευνα βρέθηκαν τα εξής αποτελέσματα:

Το βάρος της μητέρας, ο αριθμός των νεογνών, και το μέσο βάρος κατά τη γέννηση ήταν παρόμοια μεταξύ των 2 ομάδων. Αρσενικοί και θηλυκοί απόγονοι που άνηκαν στην ομάδα που χορηγήθηκε φρουκτόζη είχαν υψηλότερες τιμές γλυκόζης (υψηλότερο peak), διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη, και υψηλότερη μέση αρτηριακή πίεση σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (υποκείμενα που στα οποία χορηγούνταν νερό). Οι  θηλυκοί απόγονοι από την ομάδα φρουκτόζης ήταν βαρύτεροι και είχαν υψηλότερο ποσοστό σπλαχνικού λιπώδους ιστού, είχαν αναπτύξει λιπώδες ήπαρ, οι συγκεντρώσεις στον ορό της λεπτίνης, και αντιπονεκτίνης ήταν χαμηλότερα σε σύγκριση με τους θηλυκούς απογόνους υποκείμενα από την ομάδα ελέγχου τον έλεγχου. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές σε αυτές τις παραμέτρους παρατηρήθηκαν σε αρσενικούς απογόνους. Η συγκέντρωση τριγλυκεριδίων ή ολικής χοληστερόλης δεν ήταν διαφορετική μεταξύ των 2 ομάδων ανεξάρτητα από το φύλο.

 

Συμπέρασμα: Η υψηλή πρόσληψη φρουκτόζης από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οδηγεί σε εμβρυϊκό προγραμματισμό της ενήλικης παχυσαρκίας, της υπέρτασης, και μεταβολική δυσλειτουργία, καθώς και στην εμφάνιση παραγόντων που σχετίζονται με καρδιαγγειακή νόσο. Τα αποτελέσματα αυτά είναι πιο έντονα σε θηλυκούς απογόνους. Συστήνεται ο περιορισμός της πρόσληψης φρουκτόζης στο διαιτολόγιο κατά τη διάρκεια της κύησης ώστε να προλαμβάνεται η έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με τις παραπάνω παθολογικές καταστάσεις.

Με λίγα λόγια οι μέλλουσες μαμάδες πρέπει να μην τρώνε ότι τους μυρίσει αλλά να τρώνε ότι είναι καλό για το παιδί τους γιατί με αυτό τον τρόπο φροντίζουν για το μέλλον τους!

 

Πηγή: http://www.foodnavigator.com/Science/Mother-s-high-fructose-diet-may-lead-to-foetal-metabolic-disorders-Study?utm_source=copyright&utm_medium=OnSite&utm_campaign=copyright

 

Καθημερινά ακούμε ότι πρέπει να ελέγχουμε το βάρος μας, να γυμναζόμαστε, να φροντίζουμε την υγεία μας. Γενικότερα υπάρχει ένας καταιγισμός από πληροφορίες που σπανίως μπορούμε να αφομοιώσουμε. Πολλές φορές όλο αυτό το νιώθουμε σαν επίθεση και ψάχνουμε τελικά παρηγοριά στο φαγητό και σε κάτι γλυκό. Το έχουμε συνδέσει με ευχαρίστηση και δυστυχώς ολόκληρη η οργάνωση της σημερινή κοινωνίας είναι τέτοια στο να μας οδηγεί στην υπερκατανάλωση. Ο τρόπος ζωής μας όμως έχει συσσωρευτικό αποτέλεσμα και έτσι καταλήγουμε στο να εμφανίζονται πολλά προβλήματα υγείας.

Ένα πρόβλημα της εποχής είναι και η υπογονιμότητα.

Πώς όμως η γονιμότητα ενός ζευγαριού μπορεί να επηρεαστεί από τις διατροφικές συνήθειες και το βάρος;

Οι έρευνες που συσχετίζουν τις διατροφικές συνήθειες, το βάρος και τη γονιμότητα όλο ένα και πληθαίνουν με αποτέλεσμα πλέον να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο που λειτουργεί ο οργανισμός σε ότι αφορά την αναπαραγωγή.

Θα ξεκινήσουμε λοιπόν λέγοντας πως βασικός δείκτης για την αξιολόγηση του επιπέδου παχυσαρκίας είναι ο Δείκτης Μάζας Σώματος. Ο ΔΜΣ ορίζεται ως το βάρος δια το τετράγωνο του ύψους έτσι αν μια γυναίκα είναι 70 κιλά με ύψος 1,70 μέτρα τότε ο ΔΜΣ=24,22. Φυσιολογικές τιμές θεωρούνται από 18.5-24.9. οτιδήποτε εκτός των ορίων θεωρείται μη υγιές. Στις έρευνες που έχουν γίνει φαίνεται πώς το μη φυσιολογικό βάρος επηρεάζει τη γονιμότητα και χρησιμοποιείται ο παραπάνω δείκτης για την κατηγοριοποίηση. Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνεται κατά πόσο μειώνεται η γονιμότητα όταν το βάρος είναι αυξημένο.

Φυσιολογικό ΔΜΣ 18.5-24.9 Υπέρβαροι 25-29,9 Παχυσαρκία επίπεδο Ι 30-34,9 Παχυσαρκία επίπεδο ΙΙ 35-39,9 Παχυσαρκία επίπεδο ΙΙΙ >39,9
Εγκυμοσύνη -3% -14% -26% -41% -53%
Επιβίωση μετά τον τοκετό -10% -25% -34% -39 εως -229%
Πρόωρος τοκετός < 32 εβδομάδες   +26% +52% +59%

 

Η πιθανότητα να υποφέρουν από θνησιγένειας για τις παχύσαρκες γυναίκες ήταν δύο φορές υψηλότερα * . Μπορείτε να δείτε από τα αποτελέσματα ότι όσο αυξάνεται το βάρος πάνω από τα υγιή όρια μειώνεται η πιθανότητα μιας επιτυχημένης γέννησης. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα προκύπτει όταν ο ΔΜΣ είναι πάνω από 35 , τότε οι γυναίκες που θα φέρουν εις πέρας την εγκυμοσύνη και θα γεννηθεί το μωρό περιορίζονται στο 1/3. Ακόμη και με μια επιτυχημένη γέννηση , οι πιθανότητες του πρόωρου τοκετού πριν από 32 εβδομάδες, το οποίο είναι αρκετά πρόωρο , αυξάνονται πάνω από 25 %, όταν ο ΔΜΣ είναι πάνω από 30 και πάνω από 50 %, όταν ο ΔΜΣ είναι πάνω από 35. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των πιθανοτήτων τα νεογνά να μην επιβιώσουν ή να έχουν πολύ σημαντικά προβλήματα υγείας ή να πάσχουν από κάποια μόνιμη υστέρηση.

 

Το υπερβολικό βάρος είναι ένας παράγοντας που θα πρέπει να παρακολουθείτε, όταν ξεκινάτε για πρώτη φορά να συλλάβετε.

Ο πιο λειτουργικός τρόπος για να ενσωματώσετε σε σύντομο χρονικό διάστημα υγιεινές συνήθειες είναι να εντάξετε ένα γρήγορο περπάτημα 30 λεπτά κάθε μέρα και να μειώσετε κατά 200 ​​θερμίδες το σύνολο των προσλαμβανόμενων θερμίδων ανά ημέρα, θα χάσετε περίπου 20 κιλά ετησίως.

Ο έλεγχος του βάρους μπορεί να βοηθήσει στην επιτυχία της σύλληψης είτε όταν προσπαθείτε για φυσιολογική σύλληψη είτε όταν είστε σε διαδικασία εξωσωματικής. Πέρα από αυτό η απώλεια περιττού βάρους βοηθά και στην φυσιολογική έκβαση της εγκυμοσύνης, στη δημιουργία ενός υγιούς εμβρύου που θα οδηγήσει σε ένα νεογνό με φυσιολογικό βάρος και που θα είναι περιορισμένες οι πιθανότητες για επιπλοκές.

Μην προσπαθείτε να χάσετε βάρος, ενώ είστε έγκυος. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε κακή ανάπτυξη του μωρού σας. Ωστόσο, οι γυναίκες που είναι υπέρβαρες μπορεί να διαχειριστούν το βάρος τους φροντίζοντας να βάλλουν λιγότερο βάρος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε σχέση με τις γυναίκες που έχουν κανονικό βάρος, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τους απογόνους.

 

Σε ένα άρθρο δεν μπορούν να χωρέσουν τα πάντα παρ’ όλ’ αυτά για να μη νιώθετε ενοχές κάτι αντίστοιχο με τα παραπάνω ισχύει και για υπέρβαρους άντρες. Σε επόμενο άρθρο θα αναφέρουμε κατά πόσο το βάρος ενός άντρα επηρεάζει τη γονιμότητα του και την ποιότητα σπέρματος. Τέλος να αναφέρουμε πως όσο η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά τη γονιμότητα άλλο τόσο πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσει και η καχεξία σε γυναίκες λιποβαρείς να εμφανιστούν ορμονικές διαταραχές.

Να θυμάστε πώς οι επιλογές που κάνετε στην καθημερινότητα σας είναι αυτές που θα καθορίζουν όχι μόνο την υγεία σας αλλά και του παιδιού σας. Οι ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες και η άσκηση είναι ο σύμμαχος σας για την εξασφάλιση της μακροζωίας.

  1. Πρόσφατα
  2. Δημοφιλή
  3. Αρέσουν

Facebook